Historia mojej śmierci

Donżuanom śmierć

W kulturze popularnej Casanova po raz pierwszy zaistniał jeszcze za swojego życia, gdy Wolfgang Amadeusz Mozart wystawił na deskach jednego z praskich teatrów entuzjastycznie przyjętą przez widzów operę Don Giovanni, inspirowaną miłosnymi podbojami niepokornego Włocha. Napisane przez Giacomo pamiętniki zatytułowane Historia mojego życia uznane zostały za niezwykle kontrowersyjne (trafiły do indeksu ksiąg zakazanych przez Kościół katolicki), a nazwisko ich autora w wielu językach stało się wkrótce synonimem uwodziciela. Legenda Casanovy była obecna w kinie od dawien dawna, jednak wciąż może być parafrazowana w sposób oryginalny i świeży, czego przekonująco dowiódł Albert Serra tworząc Historię mojej śmierci, która w roku 2013 przyniosła swojemu twórcy Złotego Lamparta na festiwalu w Locarno.

Czytaj dalej 

Siódma pieczęć, Bergman

„Ostatnie rozdanie”, Myśliwski (fragment)

Ostatnie rozdanie, Wiesław Myśliwski (fragment)

Bohater przybywa na miejsce, gdzie niedawno miał miejsce wypadek, w którym zginął niewidziany od lat znajomy. Mężczyzna wjechał rozpędzonym samochodem w stojące obok zakrętu drzewa, które niedługo po incydencie zostały ścięte. Bohater, mimo swojej niechęci do fotografowania, przyjeżdża tam z zamiarem zrobienia kilku zdjęć, jednak zanim do tego się zabiera, robi mu się niedobrze i przysiada na pieńku. Zauważa to jadący drogą lekarz i zatrzymuje się, myśląc, że bohater potrzebuje pomocy.

(…)

Czytaj dalej

Groundhog Day

Gdyby jutra nie było

„Co byście zrobili, gdybyście utknęli w jednym miejscu, i każdy dzień byłby dokładnie taki sam, i żadne wasze działanie nie miałoby najmniejszego znaczenia?”, pyta Phil dwóch lokalnych pijaczków. „Tak jakby opisałeś moje życie”, odpowiada jeden z nich. Cytat pochodzi, rzecz jasna, z nieśmiertelnego klasyka Harolda Ramisa sprzed dwudziestu jeden lat, który pomimo upływu kawału czasu z jakiegoś powodu wciąż jasno błyszczy na tle innych komedii romantycznych.

Czytaj dalej

kino autorskie / autorski blog